Acz-i Mendi/Acz-Mendi

Nakşibendî tarikatının başlıca esasları şöyle ifade edilmiş: "Der tarîk-ı Nakşibendi lâzım-amed çar-ı terk. Terk-i dünya, terk-i ukba, terk-i hesti, terk-i terk." Yani, Nakşibendî tarikatında şu dört şeyin terki lâzımdır: Dünyayı, âhireti, dünyevî varlığı terk etmek ve bu terkleri de terk ile hatıra getirmemek. Üstad Bediüzzaman, Mektubat adlı eserinde Nakşilerin bu dört esasına mukabil şu dört esası nazara verir: "Der tarik-i aczmendî lâzım âmed çâr çiz: Fakr-ı mutlak, acz-i mutlak, şükr-ü mutlak, şevk-i mutlak ey aziz."Mektubat, 4. Mektup, s. 44 Tarik, yol demektir. Tarikat kelimesini ıstılah manasıyla alıp, Bedüzzaman'ın imana ve Kur'ân'a hizmet yolunu bir tarikat olarak düşünmek gerçeğe aykırı olur. Kendisinin burada verdiği mesaj şudur: Benim gittiğim yolun esası, aczinin ve fakrının mutlak olduğunu bilmek, Allah'a güvenerek mutlak bir şevk ile çalışmak ve Ona sonsuz şükretmektir.