Ahfâ

1. Çok gizli, daha gizli, en gizli. 2. (Tasavvuf) İnsanın mânevî cihetindeki kalp, ruh, sır, hafî, ahfa denen beş latifesinden birisidir. İmam-ı Rabbanî'ye göre bu latifeler âlem-i emirdendir. Her latifede bir ulu'l-azm peygamberin mânevî hakikati altında terakki edilir. Aynı şekilde her latifenin farklı renkte bir nuru vardır. Ahfa, âlem-i emrin beşinci basamağında bulunur. Seyr-i sülûkta varılan en yüksek noktadır. Latifelerin en latifidir. Nuru ise yeşildir. Onun terbiye edicisi, bütün mürebbilerin mürebbisidir ve sıfatları, şuunları, takdîsleri ve tenzîhleri kendinde toplamaktadır ki buna şânü'l-ilm denir. Cenâb-ı Hakk'ın bütün isim ve sıfatlarının tecellî ettiği makamdır. Bütün yüksek derecelerin merkezi olan ve diğer beş latifenin en üstünde bulunan ahfâ, Hz. Muhammed'in (a.s.m.) ayağı altındadır. Zira zât-ı Ahmediye aleyhissalâtü vesselâm, İsm-i Âzam'a mazhar, nübüvveti umumî ve bütün esmaya mazhar olduğu için elbette bütün devâir-i rububiyetle alakadardır. Ayrıca bk. kalp; ruh; sır; hafî