ASFİYÂ

1. Duru, pâk, temiz, seçkin, arınmış, katıksız, hâlis manasındaki sâfî kelimesinin çoğulu. 2. Kalblerinin ve akıllarının müşahedat ve keşfiyat ve ilhamat ve istihracatıyla ve yakînî burhanlarıyla hakaiki ispat eden, ukul-ü münevvere erbabı ve veraset-i nübüvvet ehli olan muhakkikler. Asfiyâ; şuhuda değil, Kur'ân'a ve vahye istinat ederek, gaybî fakat sâfi, ihatalı, doğru, hakaik-i imanîye dair ahkâma sahiptirler ve Kur'ân'ın birinci tabaka şakirtlerindendirler. Mesela İmam-ı Gazalî, İmam-ı Rabbanî, Muhyiddin-i Arabî, Abdülkadir-i Geylanî gibi zâtlar asfiyâdandır. Ayrıca bk. veli; velayet