Aşk

Aşırı sevgi duygusu. Aşk, şiddetli sevgiye denir. Tasavvuf dilinde, Allah'a muhabbet anlamında kullanılır. Aşk ya mecazi ya hakiki olur. Mecazi aşk, fanilere gönül bağlamaktır. Hakiki aşk ise, Allah'ı sevmektir. Mecazın hakikate köprü olması gibi, bazan mecazi aşk da hakiki aşka vesile olur. Bu konunun en çarpıcı örneği, Fuzulî'nin Leyla ile Mecnun kıssasıdır. Mecnun, Leyla'ya olan sevgisinden deli-divane olur. Çöllere düşer. Gözleri Leyla'ya benziyor diye, çöldeki ceylanlarla arkadaş olur. Bir gün bulunduğu yere bir köpek gelir. Kimse ilgilenmezken, Mecnun köpeğe büyük ilgi gösterir. Niye böyle yaptığını sorarlar, "Siz bilmiyorsunuz!" der. "O, Leyla'nın köyünden geliyor." Sonunda, Leyla ile bir araya geldiğinde, bu mecazi aşk da son bulur. "Yürü Leyla ki ben Mevla'yı buldum" der ve kendisindeki mecazi aşk, gerçek aşka inkılap eder. Yunus Emre'ye "Bana Seni gerek Seni" dedirten de, aynı İlâhî aşktır.