Cesed-i Misalî

Fizikî cesede benzeyen ve ondan daha lâtif, ruhlar âleminden daha kesif olan âlem-i misale mensup cesed. Dünya içinde yaşayanlardan peygamberler ve evliyalar, nefis ve cesetlerini terbiye edip tam bir nuraniyet kazandıkları için, onların cesetleri normal insanların cesetleri gibi zaman ve mekân ile kayıtlı, hantal bir yapıda değildirler. Onların cesetleri mübarek ruhları gibi nuranî ve hafiftirler. Bu sebeple maddî kayıtlardan da azadedirler. Bundan dolayı peygamberler ve evliyalar cesetleri ile beraber semanın dairelerine çıkıp seyahat edebilirler. Peygamberlerin ve evliyaların ağırlıklarını bırakması, cesetlerinin manevî bir terbiye ile nuranîlik kazanıp maddî kayıtlardan kurtulması manasındadır. Dünyadaki ehl-i iman da ölüm ile maddî cesedini çıkarıp daha lâtif bir cesed giyerek göklere çıkar. Yani iman ehli bir mümin, sâlih bir kimse ise ölünce ruhu serbest kalır ve daha lâtif bir cesetle sema dairelerinde seyehat eder. Buradan şunu anlıyoruz ki, göklere çıkmak ve oralarda gezmek için hafif ve lâtif bir mahiyete sahip olmak gerekiyor. Meselâ, cinler hafif ve lâtif varlıklar olduğu için sema dairelerine yükselebilirler. Üstad Bediüzzaman, Hz. İsâ'nın (a.s.) âhir zamanda dünyaya tekrar gelmesiyle ilgili şöyle diyor: "Her vakit semâvâttan melâikeleri yere gönderen ve bazı vakitte insan suretine vaz' eden (Hazret-i Cibril'in Dıhye suretine girmesi gibi) ve ruhanîleri âlem-i ervahtan gönderip beşer suretine temessül ettiren, hattâ ölmüş evliyaların çoklarının ervahlarını cesed-i misaliyle dünyaya gönderen bir Hakîm-i Zülcelâl, Hazret-i İsâ Aleyhisselâmı, İsâ dinine ait en mühim bir hüsn-ü hâtimesi için, değil semâ-i dünyada cesediyle bulunan ve hayatta olan Hazret-i İsâ, belki âlem-i âhiretin en uzak köşesine gitseydi ve hakikaten ölseydi, yine şöyle bir netice-i azîme için ona yeniden ceset giydirip dünyaya göndermek, o Hakîmin hikmetinden uzak değil."Mektubat, 15. Mektup, 4. Sual, s. 91 Ayrıca bk. âlem: âlem-i misâl