Cihad

Güç ve gayret sarf etmek, bir işi başarmak için elinden gelen bütün imkânları kullanmak manasına gelen c-h-d kökünden türemiştir. Din uğrunda savaşma, neşr-i din ve i'lâ-yı Kelimetullah için çalışma. Cihad ikiye ayrılır: 1. Maddi Cihad: İstiklal-i İslâm'ın bekası ve i'lâ-yı Kelimetullah için kafirin veya mürtedin tecavüzatına sed çekme ve İslâm'ı onların istilâsından kurtarmak için silahla mücahede etme, savaşma. 2. Mânevî Cihad: Silahla mücahede yerine, iman-ı tahkikî kılıcıyla mücahede edilmesi; mânevî tahribata karşı sed çekmek için mânevî hizmetlerde çalışılması; kebâiri terk ve günahları işlememek için nefis ve heva, cin ve ins şeytanlarla mücahede edilmesi; hem başkalarını i'dam-ı ebedîden kurtarmak ve fâni hayvaniyetin en süflî ve elîm derecesinden bir bâki insaniyet saadetine çıkartmak için gayret sarf edilmesidir. "Haricî tecavüze karşı kuvvetle mukabele edilir. Çünkü düşmanın malı, çoluk çocuğu ganimet hükmüne geçer. Dahilde ise öyle değildir. Dâhildeki hareket, müsbet bir şekilde mânevî tahribata karşı mânevî, ihlâs sırrıyla hareket etmektir. Hariçteki cihad başka, dahildeki cihad başkadır... Biz bütün kuvvetimizle dahilde ancak âsâyişi muhafaza için müsbet hareket edeceğiz. Bu zamanda dahil ve hariçteki cihad-ı mâneviyedeki fark pek azîmdir."