Cûd

Cömertlik, el açıklığı, muhtaçların durumlarını bildirmeye meydan vermeksizin onlara iyilikte, yardımda ve ihsanda bulunma. Bu kelime çoğu zaman aynı anlamlar için kullanılan sehâvet kelimesiyle birlikte ifade edilir. "O zât, cûd ve sehâvet sahibidir" örneğinde olduğu gibi. Ancak cûd ile sehâvet arasında küçük bir farkın bulunduğunu belirtmek gerekir. Şöyle ki: Sehâvet kavramı, "malın bir kısmını verip bir kısmını kendine ayırmaktır" şeklinde tarif edilir ve "cimrilik" kavramının zıddı olarak kullanılır. Nitekim Allah Resulü sehâvet sahibini şu ifadelerle övmektedir: "Sahî (sehâvet sahibi kişi) Allah'a yakındır, halka yakındır, Cennete yakındır, Cehennemden uzaktır. Cimri Allah'tan uzaktır, halktan uzaktır, Cennetten uzaktır, Cehenneme yakındır. Cahil fakat sahî kimse Allah katında, âbid fakat cimri olandan daha sevimlidir."Tirmizî, Birr: 40 Görüldüğü gibi sehâvet, belli bir ölçü ve sınır dahilindeki cömertliktir. Cûd ise ayırım yapmaksızın, sınırsız ölçülerde herkese gösterilen cömertliktir. Bu yüzden "cûd" kelimesiyle aynı kökten türetilen ve çok cömert anlamını taşıyan "Cevâd" Allah'a izafe edilir; sınırlı cömertlik manasına gelen sehâvet ise bir sıfat olarak Cenâb-ı Hakka izafe edilmez; ancak cûd manası verilirse öyle edilebilir.