Evâmir-i Tekvîniye

Emr-i tekvînînin çoğulu. Sıfat-ı iradeden gelen, irade, emir ve ilmi tazammun eden şeriat-ı fıtriyedir ki, "Kün" emrinden sadır olur. Yani bütün kâinatta câri olan kavânin-i âdâtullahın muhassalasından ibarettir. Mesela bir çekirdekteki meyelân-ı nümüvvün "Ben sümbülleneceğim, meyve vereceğim" demesiyle sümbüllenip meyve vermesi. Keza, yumurtada bulunan meyelân-ı hayatın "Piliç olacağım" deyip biiznillâh piliç olması. Bir avuç suyun meyelân-ı incimad ile "Fazla yer tutacağım" diyerek metin demiri parçalaması... Şu meyelânlar, iradeden gelen evâmir-i tekviniyenin tecellîleridir, cilveleridir. Ayrıca bk. âdetullah; şeriat; şer'î tekvinî