Fazilet

1. (Çoğulu: fazâil, fevazil). 2. Erdem, üstün değer. Kısaca üstün değer ve erdem anlamındadır. Yani, başta iman olmak üzere hikmet, adalet, iffet, cesaret, ilim, irfan, cömertlik, güzel ahlâk gibi değerler yönünden üstünlüğe fazilet denir. Bu değerlerden biri veya birkaçı kendisinde bulunan kimse faziletli bir insandır. Zîra âlimler, akıl, gazap ve şehvet güçlerinin orta hâli olan hikmet, şecaat ve iffetin fazilet olduğunu ve bunlara tabi olan bütün orta hâllerin de faziletin kapsamına dahil olduğunu belirtirler. Bu da Kur'ân'ın tarif ettiği "Sırat-ı müstakîm" denilen doğru yoldan ibarettir. Ayrıca hüner, beceri ve sanat yönünden üstünlükler de fazilet kapsamına girer. Kur'ân-ı Kerim, Davud Aleyhisselâmın demiri yumuşatıp, ona şekiller vermesini bir fazilet olarak niteler. Hem, birşeyin başka şeylerden güzellik, mükemmellik ve yarar yönünden üstünlüğü fazilet olarak değerlendirilir. Yani güzellik, mükemmellik ve yarar gibi yönlerden üstün olmaya sebep olan her türlü keyfiyet, fazilet olarak kabul edilir.