Günah

Zıddı, sevaptır. Farsça bir kelime olan günâhın Arapça karşılığı zenbdir. Hatiât, kabahat, "mükellefin gayri meşrû işi" manalarına gelir. Sultan-ı Ezel ve Ebedin emirlerine karşı farzlarda yapılan tembellik, ubudiyet vazifesini yerine getirmemek, farz ve vaciblere ittiba etmemek ve te'dib gerektiren amelleri işlemek gibi, Allah'ın emir ve yasaklarına aykırı fiil ve davranışta bulunmak suretinde özetlenebilir. Günahları işlemek imansızlıktan gelmiyor, belki his, heves ve vehmin galebesiyle akıl ve kalbin mağlûbiyetinden ileri geliyor. Günahlar, hayat-ı ebediyede daimî, hayat-ı dünyeviyede dahi kalb, vicdan ve ruh için mânevî hastalıklardır. Günahla ilgili olarak âyet ve hadislerde yer alan bazı terimler şöyle gruplandırılabilir: 1. Hukukî suçu veya yanlış ve çirkin fiili anlatan terimler: cürm, sû' (seyyie), bazı manalarıyla hatâ (hatîe), fuhş, hubs vb. 2. Haksızlık ve haddi aşma manasında kullanılan terimler: Zulüm, israf, tuğyân, şatat vb. 3. Sonuç itibariyle günah olup sapma ve bozulmayı ifade eden terimler: dalâlet, fesâd, fısk, fücûr, ğay, cenef, nekb vb. Günah kavramı yerine Kur'ân-ı Kerîm'de ve hadis metinlerinde ise ism, zenb, vizr, cünâh ve hûb kelimeleri de kullanılmıştır. Ayrıca bk. zenb; ism; masiyet; seyyie