Hak-Ehak

1. Hak: "Doğru, gerçek." (Bâtılın zıddı.). 2. Ehak: "Daha doğru, en doğru. Hak olmada ileri derece." "Ey talib-i hakikat! Madem hakta ittifak, ehakta ihtilâftır. Bazan hak, ehaktan ehaktır. Hem de olur hasen, ahsenden ahsen."Sözler, Lemeât, s. 975 İnsan bazen daha iyiyi ve daha güzelini ararken iyi ve güzelden mahrum olabilir. Hatta bu anlamda "iyi, daha iyinin düşmanıdır" denilir. Hadiste "En zayıfınıza göre yürüyün" buyrulur. Hızlı gitmek iyidir; ama bu yürüyüş bazılarını kafileden ayıracaksa zarar verir. İnsan kendine ait hususlarda tavizsiz olabilir, en iyi ve en güzeli arayabilir ve aramalıdır da. Ama başkalarına karşı toleranslı olmak daha idealdir. Hak yolda farklı metotlarla hizmet veren kişiler hakta ittifat etmişlerdir. "Benim tarzım ehaktır, en güzelidir" deseler ihtilafa düşmezler. "Hak yalnız benim tarzımdır, güzel sadece benim metodumdur" deseler, ihtilafa düşmekten kurtulamazlar. Bu bakış açısını yakalayan zâtlar uyumlu olurlar, problem olmadıkları gibi problem çözücü kimlikleriyle öne çıkarlar.