Hâkim

1. Her şeyi hükmü altında tutan, hükümdâr, idareci, yönetici. 2. Kadı, hüküm sahibi; doğruyu yanlıştan ayırıp hak ve adalet üzere hükmeden. 3. Başta gelen, başta olan, üstün, baskın çıkan. "Hâkim unsur." 4. Yüksekten bir yeri bütün olarak gören. "Hâkim tepe." 5. Tasdik eden. Doğruluğunu kabul eden, imzalayan, musaddık. 6. (Hadîs) Bir görüşe göre hadîs ilminde uzman olan ve en az sekiz yüz bin hadîs-i şerifi, o hadîsleri nakledenlerin bilgileriyle beraber ezbere bilen hadis âlimi. Diğer bir görüşe göre ise bütün hadîsleri bilen hadîs âlimi. (Ayrıca bk. hadîs) 7. Esma-i Hüsna'dandır: Bütün kâinata, rakip kabul etmeden, iştiraki red ve müdaheleyi ref ederek hükmeden ve her şeyi hükmü altında tutan Allah. Hâkim-i Zülcelal, göklerin fevkindeki gayet büyük ve muntazam yıldızlardan, tâ denizlerin dibinde bulunan gayet küçücük ve intizamla iaşe edilen balıklara kadar her şeye hatta ruhlara, akıllara, kalblere, nefislere dahi hak ve hakikat dairesinde hükmeder. Ayrıca bk. Hakem