Halk

1. Yaratma 2. Sâni-i Kadîrin, külfetsiz, muâlecesiz, sür'atle, suhuletle, her şeyi, o şeye lâyık bir surette hadsiz kudretiyle, mübaşeretsiz olarak yaratmasıdır. Cenâb-ı Hak, mahlûkatı ibda' veya inşa olmak üzere iki şekilde yaratır (bk. ibda'; inşa). Halk kelimesi, yaratılışın güzel şeklini ifade eder. Bu bakımdan icad ve inşa gibi kelimelerin manalarından farklıdır. Cenâb-ı Hakk'ın halk fiilinde vasıta bulunmaz, perdesiz, doğrudan doğruya Zât-ı Zülcelal'in kudretine bakar, O'na mahsustur ve (münhasırdır). Esbab (aklın nazar-ı zahirîsinde) yalnız bir perdedir. Halk ve yaratmak, tecezzîyi kabul etmez bir külldür, bazıyet yoktur. Bütün kâinat ve zerre gibi küçük şeyler veya âdi fiiller dahi Cenâb-ı Hakk'ın yaratmasıyladır. İnsanın cüz-ü ihtiyarîsi ve iradesi, en zahir ve küçük fiili olan "söylemeye" dahi kâfi gelmez, onu icad edemez. Yalnız havayı harflerin mahrecine sokar. Bu cüz'î kesb ile Cenâb-ı Hak, onun o kesbine binaen o kelimatı halk eder, havaya da binler nüsha yazar.