Hıllet

İçten, samimi sevgi ve muhabbet. Yakın dostluk. İmam-ı Rabbânî hılleti, uzun bir izahtan sonra, "iki şey arasındaki ülfet, ünsiyet, sukûnet ve itminan" diye tarif eder. "Hıllet, asaleten Hazret-i İbrahim'e (a.s.) mahsustur; onun velayeti dahi, Velayet-i İbrahimiye'dir" şeklinde bildirir. Üstad Bediüzzaman İhlâs Risalesinde, "en yakın dost ve en fedakâr arkadaş ve en güzel takdir edici yoldaş ve en civanmerd kardeş" diye tarif ettikten sonra "Hılletin üss-ül esası, samimî ihlastır. Samimî ihlası kıran adam, bu hılletin gayet yüksek kulesinin başından sukut eder. Gayet derin bir çukura düşmek ihtimali var. Ortada tutunacak yer bulamaz" der. O şey ki mümkini Rahman'ın kabulüne ünsiyetli kılıp onu icad bağına getirmiş; o şey hullettir. Hatta ademin dahi, halvethanesinde rahat etmesi, hullet devleti iledir; hiçbir şey olmamak ünsiyettedir; hatta nakzedeni ile ülfet ve ünsiyet üzeredir. Bu manadandır ki onun kemalâtına ayna oldu; mümkinatın vücuduna dahi bir vasıtadır. Ayrıca bk. Haliliye