iftikâr

1. Büyük ihtiyaç, ziyâdesiyle muhtâç olma. 2. Fakr u zaruretini izhar etme, ihtiyacını bildirip ihsân bekleme. 3. Mevcudatın bütün metâlib ve levâzımâtında Cenâb-ı Hakk'a muhtaç olmasıdır. Zira bütün mevcudat-ı âlem, bahusus zîhayat olsa, küllî olsun, cüz'î olsun, küll olsun, cüz olsun, vücudunda, bekàsında, hayatında ve idame-i hayatta maddeten ve mânen çok metâlibi var, çok levâzımâtı var. Bunların en ednâsına o şeyin eli yetişmez, en küçük matlubuna o şeyin kuvveti kâfi gelmez. Ayrıca bk. fakr