İnkâr

1. Kabul etmeme, reddetme, tanımama; nefyetme; yalanlama; yaptığını veya söylediğini "yapmadım, söylemedim" deme. 2. Kabul-ü adem (inkar etme). "Kalben, ademi tasdik etme," bâtılı kabul, hakkın aksini ispat ve imanın zıddına yol açma. Kabul etmemek başkadır, inkâr etmek başkadır. Kabul etmemek (adem-i kabul) bir lâkaytlıktır, bir göz kapamaktır ve câhilâne bir hükümsüzlüktür. Bu surette, çok muhal şeyler onun içinde gizlenebilir. Onun aklı onlarla uğraşmaz. İnkâr etmek (kabul-ü adem) ise "bir hükümdür, bir itikaddır, bir iltizamdır. Hem iltizamı için nefyini ispat etmeye mecburdur;" "delil-i adem ister." Bir hüküm olduğu için inkâr edenin aklı hareket etmeye mecburdur. Ayrıca bk. adem/kabul-ü adem; küfür