Îsâr

1. Bir şeyi veya bir kimseyi diğerine üstün tutma, tercih etme. 2. Kardeşlerinin nefislerini nefsine; şerefte, makamda, teveccühte, hattâ menfaat-ı maddiye gibi nefsin hoşuna giden şeylerde (kendisi muhtaç olsa bile) tercih etme ve # وَيُؤْثِرُونَ عَــ ﱱﲄ ﯳ اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌﮈ# ayetinin sırrına mazhar olma. Cürcânî, îsârı, "Kişinin başkasının yarar ve çıkarını kendi çıkarına tercih etmesi veya bir zarardan öncelikle onu koruması" şeklinde tarif etmiştir.