İstiğna

1. İhtiyacı olmama, mevcutla kanâat ve onu sebeb-i gınâ ittihâz ederek başka bir şeye arz-ı ihtiyaç etmeme, kanâat. 2. Adem-i tenezzül, yüz çevirip bakmama, naz, kibir gurûr, hodbînlik, tefahhur. Sultan-ı Ezel ve Ebed olan Cenâb-ı Hakk'ın istiğnâ-yı zâtîsi vardır. Ve istiğnâ-yı mutlak içindedir. Yani, O, hiç kimseye hiçbir cihette ihtiyacı olmayan, şeriklere ve vasıtalara muhtaç olmayan Müstağnî-yi ale'l-Itlaktır.