Istılah

Çoğulu, ıstılahat. 1. Bir ilim ve sanata mahsus kelime ve tabir, herkesçe bilinen sözlük manasından başka ilmî ve fennî bir manada müttefikan kullanılan lügat, terim. Tıb ıstılahatı, felekiyyun ıstılahatı gibi. 2. Kinaye ve istiâre sûretiyle kullanılıp kendisi için vaz' edilen mananın gayrında kullanılması ile mesel hükmüne geçmiş tabir. Mesela eski zamanın ıstılahında, # عُجْمٍ# (Acem) dendiği zaman arabın gayri, Lâtin ve Frengî diyarı anlaşılır.