İttihad-ı İslâm

İslâm birliği. İttihad-ı İslâm, İslâm birliği anlamındadır. Bediüzzaman'ın tabiriyle, ittihad-ı İslâm "azametli bahtsız bir kıt'anın, şanlı, tali'siz bir devletin; değerli, sahipsiz bir kavmin reçetesi"dir. Münazarat'ın başı Kur'ân-ı Kerim, ehl-i imanın kardeş olduğunu haber verir. Bu kardeşlik, imandan gelen bir kardeşlik olup, nesep kardeşliğinden daha kuvvetlidir. Hz. Peygamber, mü'minleri kurşunlarla kenetlenmiş sağlam bir binaya benzetir.Buharî, Salât: 88 Bir başka hadisinde ise şöyle buyurur: "Mü'minler, birbirleriyle ilgilenmeleri, birbirlerine yardımcı olmalarında bir cesedin organlarına benzerler. O cesedde bir organ rahatsızlandığında, diğer organlar uykusuzluk, ateş tarzında bundan etkilenirler."Müslim, Birr: 66 Hz. Peygamber döneminde Bilal-i Habeşi, Selman-ı Farisi, Süheyb-i Rumî gibi Arap olmayanların İslâm toplumundaki saygın statüsü, bu kardeşliğin asr-ı saadetten birer görüntüsüdür. Hac'da, ayrı renk, ırk ve milletlere mensup milyonlarca Müslümanın aynı heyecanları duyarak, aynı kelimelerle "Lebbeyk, Allahümme Lebbeyk" demeleri, lslâmdaki kardeşliğin en çarpıcı bir manzarasını teşkil eder. Bu mananın toplum hayatının her safhasında ve İslâm ülkeleri arasındaki münasebetlerde de hayata geçirilmesiyle ittihad-ı İslâm tahakkuk edecektir.