Kabiliyet

1. Kabul edebilir olma, müstaid olma, istidad. 2. İktidar, liyakat. Maddî, kesif, cismanî, şeylerin hassası olup, istidatta mündemiç olan kabul edebilme, infial, teessür yeteneğidir ki istidadın inkişafı onun tezahürüne sebeptir. Mesela insan bir çekirdeğe benzer. Nasıl ki o çekirdeğe kudretten mânevî ve ehemmiyetli cihazat ve kaderden ince ve kıymetli program verilmiş; tâ ki toprak altında çalışıp, tâ o dar âlemden çıkıp, geniş olan hava âlemine girip, Hâlıkından istidat lisanıyla bir ağaç olmasını isteyip, kendine lâyık bir kemal bulsun. İşte, aynen onun gibi, insanın mahiyetine, kudretten ehemmiyetli cihazat ve kaderden kıymetli programlar tevdi edilmiş. Eğer o istidat çekirdeğini İslâmiyet suyuyla, imanın ziyasıyla, ubûdiyet toprağı altında terbiye ederek, evâmir-i Kur'âniyeyi imtisal edip cihâzât-ı mâneviyesini hakikî gayelerine tevcih etse; elbette âlem-i misal ve berzahta dal ve budak verecektir... İşte insanın İslâmiyet suyunu, imanın ziyasını kabul edebilme ve bunlardan infialle müteessir olabilme yeteneğine kabiliyet denir. Ayrıca bk. istidat