Kahhar

1. Ziyâdesiyle kahır ve tedmîr eden, batıran, mahv eden. Galib, üstün gelen, cebir ve kuvvetle yenen, zor kullanarak zorla boyun eğdiren. Zelîl, hor, hakir eden. 2. Esmâ-i Hüsnâdandır: Başkasını İlâhî iradenin dışında iş yapmaktan alıkoyarak kendi iradesince hareket etmekten kişiyi men eden, hak sahibi olarak hüküm süren, karşısına hiç kimsenin çıkamayacağı tek hükümran ve galip olan, Cehennem kahrı Onun bir tecellisi olan, izzet-i Rabbaniyesi, peygamberlere isyan etmelerine mukabil dünyada dahi Kavm-i Âd ve Semud'dan tut, tâ şu zamanın mütemerrid kavimlerine kadar gelen sille-i te'dib ve tâziyane-i tazibi iktiza eden, ve zalim kavimlere vurduğu tokatlarla kendini pek kuvvetli ihsas ettiren kahir bir adalet-i sermediye sahibi olan, Allah.