Kebîre

Çoğulu, kebair. 1. Büyük şey. 2. İslâmiyet'e göre büyük kabul edilen günah. Kebâir çoktur. Bunlardan gözüyle görmüş dört şahidi gösteremeyen bir insanın, bir erkek veya kadın hakkında zinâ isnat etmesi ve riba ise kebâirin başında gelenlerdendir. Ancak ekberü'l-kebâir ve mûbikat-ı seb'a (helâk edici) diye tâbir edilen günahlar yedidir: Katl, zina, şarap, ukuk-u vâlideyn (yani kat-ı sıla-i rahim), kumar, yalancı şehadetlik, dine zarar verecek bid'alara taraftar olmaktır.