Küfran

(k-f-r fiilinin mastarıdır.) 1. Yapılan iyiliği unutma, nankörlük. Zıddı, şükrandır. 2. Küfür, isyan. Cenâb-ı Hakk'ın hazine-i gaybdan gönderdiği muntazam iâşeleri âdi görüp üstüne perde çekmek ve verdiği nimetlere karşı kötü mukabelede bulunup haddi aşmak; mevcudata, isim gibi, müstakil ve maksud-u bizzat cihetiyle bakmak suretinde küfürde ve isyanda bulunmak. Bu sebeple küfran, insanı ahsen-i takvimden esfel-i sâfilîne sukut ettiren gayr-ı mütenahi bir cinayettir. "Kur'ân-ı Kerîm nimetleri, âyetleri, delilleri tâdât ederken # فَبِاَيِّ اٰ لَا ﰋ ءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ# âyet-i celilesi tekrarla zikredilmekte olduğundan şöyle bir delâlet vardır ki: Cin ve insin en çok isyanlarını, en şedit tuğyanlarını, en azîm küfranlarını tevlid eden şöyle bir vaziyetleridir ki nimet içinde in'âmı görmüyorlar. İn'âmı görmediklerinden, Mün'im-i Hakikîden gaflet ederler. Mün'imden gafletleri saikasıyla, o nimetleri esbaba veya tesadüfe isnad ederek, Allah'tan o nimetlerin geldiğini tekzip ediyorlar." Ayrıca bk. küfran-ı nimet