Lâtife-i Rabbâniye

Kalb veya kalbe bağlı bir lâtifedir ki, vicdanın anâsır-ı erbaası ve ruhun dört havassından birisidir. Bunlar da irade, zihin, his, lâtife-i Rabbâniye olarak belirtilmiştir. Lâtife-i Rabbâniye'nin esas gayesi, müşahedetullahtır. Gördüğü vazife itibariyle avâlim-i gaybiyenin enmuzecidir. Mesela ileride gelecek hadiseleri bir hiss-i kablelvuku ile hisseder. Uyku esnasında da âlem-i şehadetle bağlanan ve o âlemde dolaşan duyguların kapanmasıyla âlem-i gayba karşı bir münasebet bulur, bir menfez açar. O menfezle, vukua gelmeye hazırlanan hâdiselere bakar, fotoğrafını çeker. Lâtife-i Rabbâniye'nin insanın maneviyatına yaptığı hizmet, maddî kalbin cesede yaptığı hizmet gibidir ve a'mâl ve ahvâl ve mâneviyatın hey'et-i mecmuasını hakikî bir nur-u hayat ile canlandırır, ışıklandırır; nur-u imanın sönmesiyle, mahiyeti, meyyit-i gayr-ı müteharrik gibi bir heykelden ibaret kalır. Ayrıca bk. kalb