Masdar

Bir şeyin çıktığı (sudur ettiği) yer. Menba. Bediüzzaman'ın konuya açıklık getiren ifadeleri: "Hararet ve ziya sana bir âyine vasıtasıyla gelir. Sen de, güneşe karşı minnettar olmaya bedel, aynaya masdar telâkki edip, güneşi unutup, ona minnettar olmak, divaneliktir."Mesnevî-i Nuriye, Zühre, 14. Nota, s. 229 Bu vecizede masdar ve mazhar meselesi güneş misaliyle aydınlatılmıştır. Ayna mazhardır, yani güneşin ziyası onda aksetmiş, onda kendini göstermiştir. Eğer ışık aynadan sudur etse, yani ayna masdar olsa güneş battıktan sonra da aynadaki ışığın devam etmesi gerekirdi. Meselâ "Kitap ilimden sudur ediyor" cümlesinde ilim masdar, kitap ise mazhardır. "Şu uçsuz bucaksız feza âlemi kudretten sudur ediyor" cümlesinde ise, kudret masdar, âlemler mazhardır. Misaller çoğaltılabilir. İlim sıfatına maddî ve kesif bir sayfanın ayna olması ve onu göstermesi gibi, İlâhî sıfatlar da mahlûkat aynasında kendilerini ihsas ederler. Bu manada bütün mahlûkat İlâhî isim ve sıfatlara mazhar olmuşlardır ve şu varlık âlemi o İlâhî sıfatları akıl sahiplerinin idraklerine gösteren bir aynalar manzumesidir. Mahlûkatta tecelli eden her bir sıfat, her bir özellik İlâhî sıfatlardan doğmuş, onlardan sudur etmiştir. Masdar, sıfatlardır.