Mâsiyet

Zıddı, itaattir. "İtaatten ayrılmak, söz dinlememek, çoğunluk tarafından onaylanan davranışlara uymamak" manasındaki isyân kökünden masdardır. Ve meşrû emir ve isteklere uymamak demektir. Abdülkâhir el-Bağdâdî'ye göre: "İtaatten çıkma, günah işleme..." Mâsiyetle zenbi aynı konumda gören Ebü'l-Bekâ ise bu kavramları "kişinin kasten işlediği haram fiil" olarak tanımlamıştır. Mâsiyetle cünâh, zenb, vizr ve ism kelimeleri arasında mana yakınlığı bulunmaktadır. Masiyetin mahiyetinde, bilhâssa devam ederse, küfür tohumu vardır. Bütün masiyetlerin mercii ademdir. Ceza, masiyetin lazım-ı zâtîsidir. Ayrıca bk. günah, ism, zenb