Medlûl

1. Delâlet olunan. Gösterilen. Mana. Meal. Mefhum. 2. Delil getirilen şey. Bir kelime veya bir işaretten anlaşılan. 3. İspat konusu olan şey ya da delilin ispat edeceği konu. 4. Mantıkta delâlet, bir şeyin öyle bir hâl ve keyfiyette olmasıdır ki onu bilmekle başka bir şeyin de bilinmesi lazım gelir" şeklinde tarif edilir. Bu iki şeyden ilkine dâl, ikincisine de medlûl denir. Mesela "İbn-i Abbas'ın (r.a.) # يَا ﰟ اَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا# âyetindeki "ibadet"i, tevhidle tefsir ettiğine nazaran, evvelki âyet ispat-ı tevhid hakkındadır, bu âyet de ispat-ı nübüvvet hakkındadır. Nübüvvet-i Muhammediye (a.s.m.) ise tevhidin en büyük bir delilidir. Demek ki bu iki âyet arasında cihet-i irtibat, aralarındaki dâlliyet ve medlûliyyet alâkasıdır. Yani biri delil, diğeri medlûldur."