Melik

1. Padişah, hükümdar, hakan. 2. Mâlik ve sahip olmak, elinin altında bulundurup tek başına tasarruf etmek. 3. Esma-i Hüsna'dandır: Görünen ve görünmeyen âlemlerin sahibi olan Allah. Râgıb el-İsfahânî, melik isminde akıl sahibi canlılara emir ve yasaklarıyla hükmetme manası bulunduğuna dikkat çeker ve şöyle der: "İnsanların meliki" denilir. Ancak "nesnelerin meliki" veya benzeri bir ifade kullanılmaz. Melik genellikle kâinata yönelik İlâhî isimler içinde mütalaa edilen kadîm bir sıfattır. Ebû Bekir İbnü'l-Arabî, kelimenin "hiçbir şeye muhtaç olmama" şeklindeki manasını tercih ederek zâtî ve tenzihî bir isim olduğunu söyler. Melik, Ganî ve Kàdir isimlerinden başka Kahhâr, Mâlikü'l-Mülk, Kavî, Kayyûm, Muktedir, Samed ve Vâcid isimleriyle mana yakınlığı içinde bulunur. Ayrıca bk. Mâlik