Mirac

Çoğulu, meâric. 1. Merdiven; Peygamber Efendimizin (a.s.m.) göğe çıkarken bindiği bineğin adı. 2. Yukarıya çıkma, urûc. 3. Hz. Peygamberin (a.s.m.) göğe yükselişi ve Allah katına çıkışı: Mirac, Zât-ı Ahmediye'nin (a.s.m.) merâtib-i kemâlâtta seyr ü sülûkünden ibarettir. Yani, Cenâb-ı Hakk'ın tertib-i mahlûkatta tecellî ettirdiği ayrı ayrı isim ve unvanlarla ve saltanat-ı rububiyetinde teşkil ettiği devâir-i tedbir ve icadda ve o dairelerde birer arş-ı rububiyet ve birer merkez-i tasarrufa medar olan bir semâ tabakasında gösterdiği âsâr-ı rububiyeti birer birer o abd-i mahsusa göstermekle, o abdi, hem bütün kemâlât-ı insaniyeyi câmi', hem bütün tecelliyât-ı İlâhiye'ye mazhar, hem bütün tabakat-ı kâinata nâzır ve saltanat-ı Rububiyetin dellâlı ve marziyât-ı İlâhiye'nin mübelliği ve tılsım-ı kâinatın keşşafı yapmak için, Burak'a bindirip, berk gibi semâvâtı seyrettirip, kat'-ı merâtip ettirerek, kamervâri menzilden menzile, daireden daireye rububiyet-i İlâhiye'yi temâşâ ettirip, o dairelerin semâvâtında makamları bulunan ve ihvânı olan enbiyayı birer birer göstererek, tâ Kab-ı Kavseyn makamına çıkarmış, ehadiyet ile kelâmına ve rüyetine mazhar kılmıştır. Mirac aynı zamanda âlem-i melekûttaki melâike ve ruhaniyâta karşı bir mucize-i kübra-yı Ahmediyedir ki nübüvvetinin velayeti bu keramet-i bâhire ile ispat edilmiştir ve o parlak zât, berk ve kamer gibi melekûtta şûlefeşân olmuştur. Ayrıca bk. Otuz Birinci Söz