Mucize

1. Aciz bırakan olağanüstü şey. 2. Peygamberlerin ellerinde gösterilen nişane-i tasdik. Ve Halık-ı Kâinatın onların dua ve iltimaslarıyla müstemir âdetleri değiştirmesiyle hasıl olan olağanüstü hâllerdir ki başkaları tarafından bir benzeri yapılamaz. Bunun iki çeşidi vardır: Birincisi, münkirleri ikna ederek nübüvvet davasını ispat etmek içindir. İkincisi, dâvâ-yı nübüvvete delil ve mucize olmaktan ziyade, ihtiyaca binaen, bir ikram-ı İlâhî, bir ihsan-ı Rabbânî hükmündedir. Mucizenin bir manası da ülfet, âdet ve âdiyat perdesinin altında gizli kalan ve harikulâde şeylerdir. Dünyanın dönmesi, mevsimlerin yaratılması, baharda her varlığa münasip rızık gönderilmesi, küçücük bir incir çekirdeğinden koca bir incir ağacının çıkarılması gibi...