Muhsin

1. İyi ve güzel işler yapan. 2. Kerem sâhibi, cömert; iyilik yapan, lütuf ve ihsanda bulunan. 3. Allah'ı görüyormuş gibi ihlasla O'na kulluk eden. Cibril hadisinde, Peygamber Efendimiz (a.s.m.) şöyle buyurmaktadır: "İhsan, Allah'ı görür gibi ibadet etmendir. Çünkü sen O'nu görmesen de O seni görmektedir." Lokman sûresinin ilk âyetlerinde ise muhsinin vasıfları şöyle sıralanır: "Elif Lâm Mîm. Şunlar, hikmet dolu kitabın âyetleridir. Muhsin olanlara bir hidâyet ve bir rahmettir. Onlar namazı hakkıyla ifa ederler, zekâtı verirler, âhirete de kesin olarak iman ederler. İşte onlardır Rablerinden bir hidayet üzere olanlar ve işte onlardır felah bulanlar!" 4. Esma-i Hüsna'dandır: Mahlûkata hayatı bahşedip onları inayetiyle yaşatan, her anda nihayetsiz cihetlerle ihtiyaçlarını onlara veren, iman, İslâmiyet, rızık gibi şeylerle cömertçe ikram ve ihsanda bulunan ve bütün iyiliklerin sahibi olan Allah. Muhsin, Cenâb-ı Hakk'ın fiilî isimlerindendir. Bütün zîhayatın ayrı ayrı rızıklarını, vakti vaktine, rahîmâne, kerîmâne vermesi; hususan insan gibi cüz'î, fâni ve âciz bir varlığı kendisine muhatap kılıp koca kâinatı bir hanesi misillü ona musahhar etmesi ve iman vasıtasıyla bir saadet-i ebediyeyi ve şahane, çok geniş ve şâşaalı bir mülk-ü bâki ve bâki bir dünyayı ona ihsan etmesi Cenâb-ı Hakk'ın Muhsin isminin tecellîlerindendir. Ayrıca bk. ihsan