Mü’min

1. İman eden. İmanın da iki manası vardır: Tasdik etme ve güven verme (emniyeti sağlama). 2. Cenâb-ı Hakkın ismi: Verdiği sözleri yerine getirip va'dini doğrulayan; kullarının Kendisi hakkındaki ümitlerini ve inançlarını boşa çıkarmayan; kıyamet günü mü'minlerin diğer milletler hakkındaki tanıklıklarını tasdik eden; Kendi Zâtının hakikatini peygamberlerle ve kâinattaki delillerle doğrulayan; adalet ve dengeyle iş görüp yarattığı varlıkların emniyetini sağlayan Allah. Kısacası, "Her türlü emniyet ve eman Allah'tan gelir. Emniyet ve selâmet yollarını O açıklar. Korku yollarını O kapatır." Evet, her çeşit güven, emniyet, asayiş ve korkusuzluk bu ismin cilvesidir. Aslında bu ismin esasını oluşturan güvenin sağlanması iki şekilde olur: 1. İhtiyaçların karşılanması ve vaad edilen şeylerin yerine getirilmesiyle olur. Meselâ, yiyeceklerin yaratılmasıyla açlık ve gıdasızlık korkusunun emniyete çevrilmesi; âhiretin yaratılmasıyla, tamamen yok olup gitme korkusunun giderilmesi gibi. 2. Zararlı şeylerden koruyacak sebeplerin yaratılmasıyla da güven ortamı temin edilir. Meselâ: Atmosferin yaratılmasıyla dünyanın emniyet altına alınması, savaşçı hücrelerin yaratılmasıyla vücudumuzun mikroplara karşı korunması gibi. Ayrıca peygamber göndermek sûretiyle maddî-mânevî tehlikelere karşı emniyet yollarının gösterilmesi de bu cümledendir. Ayrıca bk. iman.