Mümkün/mümkin

1. İmkânı olan, dâire-i imkânda bulunan, olabilen, olağan, muhâl olmayan. 2. (İlm-i Kelâm) İmkân dairesinde bulunan, vücut ve ademi müsâvi olan: İlm-i kelâmın tâbirince, "imkân, müsâviyü't-tarafeyndir." Yani, vâcip ve mümteni olmayan, belki mümkün ve muhtemel olan şeylerin vücut ve ademleri, bir sebep bulunmazsa müsavidir, farkları yoktur. Bu imkân ve müsavatta az-çok, büyük-küçük birdirler. İşte, mahlûkat, mümkündürler. Ve imkân dairesinde vücut ve ademleri müsâvi olmasından, Vâcibü'l-Vücudun hadsiz kudret-i ezeliyesi birtek mümküne vücut vermesi kolaylığında bütün mümkünatın vücudu, ademin muvazenesini bozar, her şeye lâyık bir vücudu giydirir. Ve vazifesi bitmişse, zâhirî vücut libasını çıkarır, suretâ ademe, belki daire-i ilimdeki mânevî vücuda gönderir.