Nübüvvet

Peygamberlik. Haktan halka elçilik ve tercümanlık. Nasıl ki bir sultan, saltanat-ı uzmâ unvanıyla ve hilâfet-i kübra namıyla ve hâkimiyet-i amme haysiyetiyle evâmirini etrafa neşir ve teşhir maksadıyla, bir elçisiyle veya büyük bir memuruyla konuşur ve haşmetini izhar eden ulvî bir fermanla mükâleme eder, öyle de, Cenâb-ı Hak, istidadı en yüksek, ahlâkı ulvî olan ve nev-i beşere muktedâ olacak efrad-ı mahsusayı evâmirini etrafa neşir ve teşhir maksadı ile muvazzaf kılmıştır. Nübüvvet, sıfât-ı rububiyete nâzır ve mazhar olduğundan, umumî bir câmiiyete mâliktir, velayet gibi hususî ve cüz'î değildir. Bir padişahın saltanat-ı uzmâsı haysiyetiyle çıkan fermanı, âdi bir adamla cüz'î bir mükâlemesinden ne derece yüksek ve âli ise nübüvvet de velayetten o derece yüksek ve âlidir. Çünkü vahye isnat eder, ilhâma değil. Nübüvvet ile risalet arasındaki fark için bk. risalet