Rabıta-i Mevt

Ölümünü düşünüp, dünyanın fâni ve kendisinin de içinde vazifedar fâni bir misafir olduğunu mülâhaza edip, nefsin desiselerinden kurtulmak ve hayat-ı ebedîsine o suretle çalışmaktır. Rabıta-i mevt, ehlullahın, Cenâb-ı Hakk'a vasıl olmak, dünyanın azîm mânevî tehlikelerinden kurtulmak ve saadet-i ebediyeyi temin etmek için takip ettiği yollardan birisidir. Ehl-i tarikat ve ehl-i hakikat, Kur'ân-ı Hakîm'in # كلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ ﱳ اِنَّكَ مَيِّتٌ وَاِنَّهُمْ مَيِّتُونَ# gibi âyetlerinden aldığı dersle, rabıta-i mevti sülûklarında esas tutmuşlar; tûl-i emelin menşei olan tevehhüm-ü ebediyeti o rabıta ile izale etmişler. Ehl-i tarikat, farazî ve hayalî bir surette kendilerini ölmüş tasavvur ve tahayyül edip ve yıkanıyor, kabre konuyor farz edip, düşüne düşüne, nefs-i emmâre o tahayyül ve tasavvurdan müteessir olup, uzun emellerinden bir derece vazgeçer. Hakikat mesleği olan Risale-i Nur mesleği ise bu rabıtayı, ehl-i tarikat gibi farazî ve hayalî suretinde yapmaz. Belki, âkıbeti düşünmek suretinde müstakbeli zaman-ı hazıra getirmek değil, belki hakikat noktasında zaman-ı hazırdan istikbale fikren gitmek, nazaran bakmaktır. Evet, hiç hayale, faraza lüzum kalmadan, bu kısa ömür ağacının başındaki tek meyvesi olan kendi cenazesine bakabilir. Onunla yalnız kendi şahsının mevtini gördüğü gibi, bir parça öbür tarafa gitse asrının ölümünü de görür; daha bir parça öbür tarafa gitse dünyanın ölümünü de müşahede eder, ihlâs-ı etemme yol açar. Üstad Bediüzzaman, rabıta-i mevtin bir sırrını şöyle anlatır: "En evvel, herkesi korkutan, en korkunç tevehhüm edilen ölümün yüzüne baktım. Nur-u Kur'ân ile gördüm ki ölümün peçesi gerçi karanlık, siyah, çirkin ise de, fakat mü'min için asıl siması nuranîdir, güzeldir gördüm. (...) Ölüm, idam değil, firak değil, belki hayat-ı ebediyenin mukaddemesidir, mebdeidir. Ve vazife-i hayat külfetinden bir paydostur, bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Berzah âlemine göçmüş kafile-i ahbaba kavuşmaktır. Ve hâkezâ, bunlar gibi hakikatlerle ölümün hakikî güzel simasını gördüm. Korkarak değil, belki bir cihetle müştakane mevtin yüzüne baktım. Ehl-i tarikatçe rabıta-i mevtin bir sırrını anladım."