Rahman

1. Bir kimseyi esirgemek, ona rikkat ve şefkat eylemek. 2. Esma-i Hüsna'dandır: Vücuda gelen ve dünya hayatına giren bütün zîhayatları ve bilhassa yeni gelenleri kemal-i intizamla besleyen ve levazımatını unutmadan yetiştiren, Şems ve Kamer'i, anasır ve maadini, nebatat ve hayvanatı; bir nakş-ı a'zamın atkı ipleri gibi o binbir isimlerin şuâlarıyla tanzim edip hayata hâdim eden ve nebatî ve hayvanî olan umum vâlidelerin gayet şirin ve fedakârane şefkatleriyle şefkatini gösteren ve zevilhayatı hayat-ı insaniyeye müsahhar eden ve ondan rububiyet-i İlâhiye'nin gayet güzel ve şirin bir nakş-ı a'zamını ve insanın ehemmiyetini gösteren ve en parlak rahmetini in'am, ihsan, lütuf, kerem, inayet gibi ef'al ile izhar eden Allah. Rahman, Zât-ı Akdes'in alem-i zâtîsi ve lâfzullahtan sonra en âzam ismidir ve en zâhir manası da Rezzâktır. Hem Cenâb-ı Hakk'ın geniş, ziya gibi umum eşyayı ihata eden azametli şümul-ü rahmetini ifade eder. Mesela: Cenâb-ı Hakk'ın, küre-i arz simasında, nebâtat ve hayvanâtın tedbir ve terbiye ve idaresindeki merhameti, Rahman isminin bir tecellîsidir. Hem mesela: İnsana öyle bir hayat ihsan etmiş ki duygularıyla, bir sofra-i nimet gibi, koca cismânî âlemde, hadsiz nimetlerinden istifade eder. Ve öyle bir insaniyet lütfetmiş ki akıl ve kalb gibi çok âletleriyle hem maddî, hem mânevî âlemin nihayetsiz hediyelerinden zevk alır. Ve öyle bir İslâmiyet bildirmiş ki âlem-i gayb ve âlem-i şehadetin nihayetsiz hazinelerinden nur alır. Ve öyle bir iman hidâyet etmiş ki dünya ve âhiret âlemlerinin hasra gelmez envârından ve hediyelerinden tenevvür edip müstefid eder. Rahman ile Rahîm isimleri arasındaki farklar için bk. Rahîm.