Refik

1. (Çoğulu: rüfekà). 2. Arkadaş, yoldaş, nazik dost: "Bu zât benim en eski refikimdir.". 3. Koca, eş, zevc, kadının kocası (kocanın karısına ise, "refika" derler). 4. Yardımcı: "Bu ağır işi bir refîk olmadan yapmak, neredeyse imkânsız.". 5. Cenâb-ı Hakkın ismi: Gurbet yalnızlığında veya ebed yolculuğunda kimsesiz kalmışlara rahmet ve merhametiyle refakat eden ve onlara dostluk yapan Allah. Üstad Bediüzzaman'ın, "Eğer dost istersen, Allah yeter" ibaresini bir kâğıda yazıp baş ucuna astığını, ona hizmet eden talebeleri anlatıyor. İnsan dostundan iyilik bekler. Sıkıntılı ve kötü günlerinde yanında olmasını ister. Yalnızlığını dostunun, nazik dostluğu ile giderir. İşte Cenâb-ı Hak bütün bunları karşılayan en iyi dosttur. Rahmetiyle ve sınırsız merhametiyle ebed yolculuğunda daima insanın yanındadır. Onu gönlüne yerleştiren asla yalnızlık çekmez ve kendini gurbette hissetmez. En kötü ve en zorlu günlerde, kimsenin etrafta kalmadığı zamanlarda yanında O vardır ve sınırsız şefkatiyle yanı başındadır.