Rükün/Rükn

1. (Çoğulu: erkân). 2. Bir şeyin en sağlam tarafı, köşesi, temel direği ve dayanağı, temel şartı ve esası: "Binanın rüknü (temel direği)." "Erkân-ı İslâmiye ve imaniye (İslâmın ve imanın temelleri, esasları).". 3. Direk, sütun. 4. Bir kurulun veya topluluğun en önemli üyelerinden her biri: "Şirketin erkânı toplantı yaptı (şirketin en önemli üyeleri, yani şirketi ayakta tutanlar toplantı yaptı)." Erkân-ı askeriye: General ve amiral rütbesindeki kurmaylar. Erkân-ı harp: Kurmaylar. Erkân-ı harbiye-i umumiye: Genelkurmaydaki kurmay askerler. Erkân-ı devlet: Cumhurbaşkanı, TBMM başkanı, başbakan, bakanlar, milletvekilleri gibi devletin ileri gelenleri.