Sahabe/Ashab

Sahabe, sahib'in çoğulu. Ashab ise sahabî'nin çoğuludur. 1. Bir kişiyle birlikte bulunan, onunla dost ve arkadaş olan kimse, diğer bir ifade ile bir kimse ile hüsn-ü ülfet edip yâr ve hemdem olan kimse, arkadaş, refîk. 2. Sahip, sahip çıkan. 3. Resul-i Ekrem (a.s.m.) hayattayken sohbet-i nebeviyeye mazhar olan, yani nübüvvet-i Ahmediye (a.s.m.) nuruyla, nebî olarak onunla sohbet eden mü'minler. Çoğul olan ashab kelimesi ise Sahabeleri ifade etmekte kullanılmakla beraber "ashab-ı irfan", "ashab-ı akıl ve nakil", "ervâh-ı neyyire ashabı", "ashab-ı cennet" gibi terkiplerde de kullanılır.