Şahs-ı Mânevî

1. Şirket, cemaat, cemiyet gibi maddi şahsı olmadığı halde şahıs gibi hukuk ve vazifeleri olan; tüzel kişilik. 2. Bir kişinin söylediği sözlerden, hâl ve durumundan, yaptığı hareketlerden ve müntesiplerinden meydana gelen şahsiyeti: Resûl-i Ekrem'in (a.s.m.) şahs-ı mânevîsi. 3. Aynı gaye için çalışan bir topluluğun mânevî şahsiyeti: "Bu zaman, cemaat zamanıdır. Ferdî şahısların dehası, ne kadar harika da olsalar, cemaatın şahs-ı mânevîsinden gelen dehasına karşı mağlûb düşebilir."Emirdağ Lâhikası I, 39. Mektup, s. 102 Bu zamanın cemaat zamanı olduğunu, hemen her yerde görmek, her levhada okumak mümkündür. Şirket isimlerinde, kulüp, dernek, örgüt, parti isimlerinde hep şahs-ı mânevînin ismi geçer. Fertler bu şahs-ı mânevî içinde çalışır, faaliyet gösterirler. Şahıslar gibi şahs-ı mânevîlerin de iyileri yanında kötüleri, faydalıları yanında zararlıları da vardır. İman ve Kur'ân'a karşı çıkarak insanları küfür ve dalâlete sürükleyen şahs-ı mânevîlere karşı, Üstad Bediüzzaman iman ve hidayet cephesinde bir şahs-ı mânevî meydana getirmeyi zarurî görmüş ve telif ettiği Risale-i Nur etrafında bir iman ve ihlâs cephesi teşekkül ettirmiştir. Şahs-ı mânevîye dâhil olmanın ve şirket-i mânevî halinde çalışmanın önemi Risale-i Nur'da defalarca vurgulanmıştır. Bunlardan birisinde şöyle buyrulur: "Bu zaman cemaat zamanıdır. Ehemmiyet ve kıymet, şahs-ı mânevîye göre olur. Maddî ve ferdî ve fâni şahsın mahiyeti nazara alınmamalı."Kastamonu Lâhikası, 2. Mektup, s. 21 Yani, fitne ve fesat hareketlerinin şahs-ı mânevî halinde çalıştığı bir ortamda, hiçbir şahıs bütün bu şer odaklarıyla tek başına mücadele edemez; asrın beraberinde getirdiği bu kadar çok ve girift problemi tek başına ve kendi fikriyle çözemez. Bu zamanda, şahsî reyimize ve fikrimize taassupla bağlanmayı terk edip, şahs-ı mânevînin umdelerine uymamız ve istişare mekanizmasını çok verimli bir şekilde işletmemiz son derece önemlidir. Ayrıca bk. iştirak-i a'mal.