Sıddık

1. Çoğulu, sıddıkîn. 1. Çokça, sık sık veya devamlı, doğru ya da doğrulukla söz söyleyen kişi. 2. Bir görüşe göre; "asla yalan söylemeyen kişi.". 3. Başka bir görüşe göre; "doğru ya da doğrulukla söz söylemeyi alışkanlık hâline getirmiş olduğundan dolayı kendisinden kolay kolay yalan sâdır olamayan kişi.". 4. Başka bir görüşe göre de; "sözünde, inancında sâdık olan, sıdk özelliğini taşıyan ve fiiliyle bu sıdkının hakiki, doğru olduğunu gösteren, ispat eden kişi." 2. Hazret-i Ebu Bekri's-Sıddık'a ümmetçe verilen ünvan-ı mahsus. 3. Fazilet bakımından nebîlerden sonra gelen topluluk (sıddıkîn).