Suret-i Rahmân

Rahmâniyetin en parlak aynası, en güzel tecellisi. Resulullah Efendimiz (a.s.m.), bir hadis-i şeriflerinde, "Şüphe yok ki, Allah, insanı suret-i Rahmânda yarattı" buyurur. Bu hadis-i şerifte, "Allah ve Rahmân" isimleri ve bir de "yaratma" fiili geçer. Cenâb-ı Hak, cisimden ve suretten münezzehtir. O halde bu hadisin şu şekilde anlaşılması gerekir: "Cenâb-ı Hak hakkında suret muhal olmasından, suretten murat sîrettir, ahlâk ve sıfattır." İnsan bu hadisi okurken nefis ve şeytan onun hayalini ifsat eder ve sanki hadis-i şerif, "Allah, insanı kendi sureti üzere yarattı" şeklindeymiş gibi yanlış bir telâkkiye götürür. "Şu mezkûr hadis-i şerifin çok makàsıdından birisi şudur ki: "İnsan, ism-i Rahmân'ı tamamıyla gösterir bir surettedir. Evet, (...) kâinatın simasında bin bir ismin şuâlarından tezahür eden ism-i Rahmân göründüğü gibi ve zemin yüzünün simasında rububiyet-i mutlaka-i İlâhiyenin hadsiz cilveleriyle tezahür eden ism-i Rahmân gösterildiği gibi, insanın suret-i câmiasında, küçük bir mikyasta, zeminin siması ve kâinatın siması gibi yine o ism-i Rahmân'ın cilve-i etemmini gösterir demektir. "Hem işarettir ki, Zât-ı Rahmânü'r-Rahîmin delilleri ve âyineleri olan zîhayat ve insan gibi mazharlar, o kadar o Zât-ı Vâcibü'l-Vücuda delâletleri kat'î ve vâzıh ve zâhirdir ki, güneşin timsalini ve aksini tutan parlak bir âyine parlaklığına ve delâletinin vuzuhuna işareten 'O âyine güneştir' denildiği gibi, 'İnsanda suret-i Rahmân var' vuzuh-u delâletine ve kemâl-i münasebetine işareten denilmiş ve denilir."Lem'alar, 14. Lem'a, 2. Makam, 5. Sır, s. 179