Vâcibü’l-Vücud

Zât-ı Zülcelal'e karşı bir unvan-ı mülâhazadır ve ulûhiyetin lazım-ı zarurîsidir. Şu kâinatın Sâni-i Zülcelal'i, Vâcibü'l-Vücud'dur. Yani, O'nun vücudu zâtîdir, ezelîdir, ebedîdir; ademi, mümtenidir; zevâli, muhaldir ve tabakat-ı vücudun en râsihi, en esaslısı, en kuvvetlisi, en mükemmelidir. Maddiyattan münezzeh ve mücerred ve bütün mahiyetlere mübayin bir mahiyet-i mukaddese, nazîri mümteni, misli muhal ve bütün mâadâsı mümkün ve mâsivâsı mahlûktur. Sair tabakat-ı vücut, O'nun vücuduna nisbeten gayet zayıf bir gölge hükmündedir. Ve o derece Vücud-u Vâcib, râsih ve hakikatli; ve vücud-u mümkünat o derece hafif ve zayıftır ki Muhyiddin-i Arabî gibi çok ehl-i tahkik, sair tabakat-ı vücudu evham ve hayal derecesine indirmişler, # لَا مَوْجُودَ اِلَّا هُوَ# (O'ndan başka hiçbir varlık yoktur) demişler. Yani, "Vücud-u Vâcib'e nisbeten başka şeylere vücut denilmemeli; onlar vücut unvanına lâyık değillerdir" diye hükmetmişler. Ayrıca bk. mümkin