Vahdet

1. Birlik. 2. Vücudun en sağlam ve tagayyürden ve ademden en mukaddes niteliğidir ki Zât-ı Vâcibü'l-Vücud'un bir sıfatıdır. Kesretin karşıtı olan vahdet, işlerin bir merkezde, bir elden, bir kanunla görülmesidir. Mevcudattaki vahdet, her şeyin Zât-ı Vâhid'e intisabıyla olur ve O'na istinad eder. Zira bir mevcudun vahdeti varsa, elbette bir vâhidden, bir elden sudur edebilir. Mesela bir ağacın meyvelerine, vahdet noktasında bir merkeze, bir kanuna, bir köke istinaden madde-i hayatiye verilirse, binler meyveleri, tek bir meyve gibi kolay olur. Eğer herbir meyve ayrı ayrı merkeze raptedilse ve ayrı ayrı yerden mevadd-ı hayatiyeleri gönderilse, herbir meyve bütün ağaç kadar müşkülât peydâ eder. Çünkü bütün ağaca lazım olan mevadd-ı hayatiye, herbir meyve için dahi lazımdır.