Zâhir

1. Açık, âşikar. 2. Zuhur eden, ortaya çıkan. 3. Hakiki olmayan, görünürde. 4. Dış, dış yüz. 5. Esma-i Hüsna'dandır: Nâfiz bir iradenin tasviratı ile bütün mevcudata gayet san'atlı ve tenasüplü bir suret giydiren ve onların libasını tam kàmetine göre kesip biçip süslendirerek azamet-i kudretini, kemal-i hikmetini ve cemal-i rahmetini gözlere gösteren Allah. Mesela bahar mevsimi, hûri'l-în misillü birbiri üstüne giydiği sündüs-misâl hullelerle ve yüz bin nakışlarla süslenmiş fıtrî libaslarla ism-i Zâhir'in bir mührünü gösterir. Zâhir, Cenâb-ı Hakk'ın zâtî, fakat tecellîleri açısından fiilî isimleri içinde mütalaa edilir. Zâhir ismi, Cenâb-ı Hakk'ın diğer dört ismiyle birlikte, Resûl-i Ekrem'in (a.s.m.) bir duasında şöyle yer almaktadır: "Allah'ım! Sen evvelsin, Senden önce hiçbir şey yoktur; Sen âhirsin, Senden sonra da hiçbir şey yoktur. Sen zâhirsin, fevkinde hiçbir şey yoktur; Sen bâtınsın, dûnunda (Senden öte) hiçbir şey yoktur." (Müslim, Zikir: 61; Ebû Dâvûd, Edeb: 98.) Zâhir ve Bâtın isimleri arasında şöyle bir bağlantı vardır: Varlıkların yaratılışı esnasında tecellî eden Zâhir ve Bâtın isimleri Kitab-ı Mübine işaret ederler. Yani nasıl ki ağacın acip bir tarifesi olan başlangıcı ile harika bir fihristesi olan sonu İmam-ı Mübine işaret ediyorsa, pek acip mükemmellikteki bir san'at eseri olan dışı ile, sonsuz derecede muntazam bir makine olan içi de Kitab-ı Mübine işaret eder. Ayrıca bk. Bâtın