Zâtî

1. Şahsa mahsus. 2. Zâta mensub olan ve onun lazımı olduğu için infikâkı mümkün olmayan, zıddı müdahale edemediği için de mertebeleri bulunmayan. Mesela Kudret-i Ezeliye, Zât-ı Akdes-i İlâhiye'nin lâzime-i zaruriye-i zâtiyesidir. Yani, bizzarure Zâtın lazımesidir; hiçbir cihet-i infikâki olamaz. Öyle ise kudretin zıddı olan acz, o kudreti istilzam eden Zâta bilbedâhe ârız olamaz. Çünkü o hâlde cem-i zıddeyn lazım gelir. Mevcudatta ise hakikî ve tabiî lüzum-u zâtî yoktur. Onun için zıtlar birbirine girer ve mertebeler tevellüt eder. Mesela sıcaklık ateşin zâtî özelliği olarak misal verilir. Ancak mevcudatta hakikî ve tabiî lüzum-u zâtî olmadığı için hararetin zıddı olan soğuğun tedahülü, sıcaklık derecelerini oluşturur.