Zimmî

İslâm ülkesinde yaşayan gayr-i müslim vatandaşlar. Zimmîler hakkında, "Bizim için olan haklar onlara da vardır. Bize düşen vazifeler, onlara da vazifedir" denilmiştir. Bunlardan cizye adı verilen bir tür vergi alınır. Bununla, belli bir muhtariyete ve özel bir statüye sahip olurlar, korunurlar. Şu bir tarihî realitedir ki, "zimmînin istifadesi, ödediğinden fazladır." Zimmî, cihadla mükellef değildir. Askerlik görevinden muaftır. Zekâtla da mükellef değildir. Ehl-i kitap azınlık, inançta, ibadette, kendi şeairlerini ikamede hürdürler. Mabedlerini tamir edebilirler, yenisini yapabilirler. Hz. Peygamber (a.s.m.) şöyle buyurur: "Kim bir zimmîye zulmetse veya gücünün üstünde bir mükellefiyet yüklese, ben onun hasmıyım."Ebu Yusuf, Kitabu'l-Harac, s. 135 Hz. Ömer, yaşlı ve âmâ bir dilenci görür. Onun ehl-i kitap bir Yahudi olduğunu; cizyeden, ihtiyaçtan ve ihtiyarlıktan dolayı dilendiğini anlayınca, elinden tutar, evine götürür. Ona birşeyler verir. Sonra onu beytülmale (hazineye) gönderir. Oradaki görevliye, "Bu ve emsallerine yardımcı ol. Gençliklerinde onlardan yararlanıp, ihtiyarlıkta yüzüstü bırakırsak, insafsızlık etmiş oluruz" der.Ebu Yusuf, s. 136 Hımıs Hıristiyanlarından vergi alınmaktadır. Halid bin Velid, Rumların hücumunu önleyemeyeceklerini anlayınca, "Sizi koruma karşılığı olarak sizden cizye almıştık. Bugün sizi koruyamayacak durumdayız" der ve cizyelerini iade eder. Selahaddin Eyyubî de, Şam'dan çekilmeye mecbur kaldığında, Halid bin Velid'in yaptığını aynen yapar.Şeyh Abdullah Azzam, Cihad Dersleri, s. 170