Nübüvvet — 2. Vecize

Bir nazar-ı peygamber, birdenbire kalbeder; bir bedevî-i cahil, bir ârif-i münevver. Eğer mizan istersen: İslâm'dan evvel Ömer, İslâm'dan sonra Ömer… Birbiriyle kıyası: Bir çekirdek, bir şecer… Def'aten verdi semer; o nazar-ı Ahmedî, o himmet-i Peygamber Ceziretü'l-Arap'ta, fahmolmuş fıtratları kalbetti elmaslara. Birdenbire serâser… Barut gibi ahlâkı parlattırdı, oldular birer nur-u münevver.

Bediüzzaman Said Nursî, Sözler · Nübüvvet