Sâffât Suresi Oku

Mekke döneminde inmiştir. 182 âyettir. Sûre, adını ilk âyette geçen “es-Sâffât” kelimesinden almıştır. Sâffât, sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar demektir. Sûrede başlıca, meleklerden, cinlerden, kıyamet ve ahiret olaylarından söz edilmekte; Nûh, İbrahim, İsmail, İshak, Mûsâ, Hârun, İlyas, Lût ve Yûnus Peygamberlerin kıssalarına yer verilmektedir.

Sâffât Suresi'ni yukarıdaki okuyucuda mushaf hattıyla okuyun; "Görünüm"den meal, okunuş ya da tefsirli görünüme geçin, "Ayarlar"dan tema ve yazı boyutunu seçin. Kaldığınız ayet tarayıcınızda saklanır. Kulaklık düğmesi sûreyi seçtiğiniz hafızla okutur; ayrıca Sâffât Suresi Dinle ve Sâffât Suresi Meali Dinle sayfaları var.

Sâffât Suresi Arapça Metni ve Meali

Diyanet İşleri Başkanlığı meali. Ayete tıklayarak Arapçası, okunuşu, üç meali ve tefsiriyle ayet sayfasını açın.

1. 1

   وَالصَّٓافَّاتِ صَفًّاۙ ۝١

   Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır. (1-4)

2. 2

   فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًاۙ ۝٢

   Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır. (1-4)

3. 3

   فَالتَّالِیَاتِ ذِكْرًاۙ ۝٣

   Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır. (1-4)

4. 4

   اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌؕ ۝٤

   Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır. (1-4)

5. 5

   رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِؕ ۝٥

   O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.

6. 6

   اِنَّا زَیَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْیَا بِزٖینَةٍࣙ الْكَوَاكِبِۙ ۝٦

   Biz en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.

7. 7

   وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَیْطَانٍ مَارِدٍۚ ۝٧

   Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.

8. 8

   لَا یَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَیُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍࣗ ۝٨

   Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır. (8-9)

9. 9

   دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ۝٩

   Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır. (8-9)

10. 10

    اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ۝١٠

    Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).

11. 11

    فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَنْ خَلَقْنَاؕ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طٖینٍ لَازِبٍ ۝١١

    (Ey Muhammed!) Şimdi sen onlara sor: "Kendilerini yaratmak mı daha zor, yoksa yarattığımız diğer şeyleri yaratmak mı? Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

12. 12

    بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُونَࣕ ۝١٢

    Hayır, sen (onların haline) şaştın onlar ise alay ediyorlar.

13. 13

    وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا یَذْكُرُونَࣕ ۝١٣

    Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.

14. 14

    وَاِذَا رَاَوْا اٰیَةً یَسْتَسْخِرُونَࣕ ۝١٤

    Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.

15. 15

    وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُبٖینٌۚ ۝١٥

    (Dediler ki:) "Bu bir büyüden başka bir şey değildir."

16. 16

    ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ ۝١٦

    "Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?"

17. 17

    اَوَاٰبَٓاؤُ࣑نَا الْاَوَّلُونَؕ ۝١٧

    "Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?"

18. 18

    قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ ۝١٨

    De ki: "Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz)."

19. 19

    فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ یَنْظُرُونَ ۝١٩

    O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.

20. 20

    وَقَالُوا یَا وَیْلَنَا هٰذَا یَوْمُ الدّٖینِ ۝٢٠

    Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür."

21. 21

    هٰذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذٖی كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُونَࣖ ۝٢١

    Onlara, "İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür" denilir.

22. 22

    اُحْشُرُوا الَّذٖینَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا یَعْبُدُونَۙ ۝٢٢

    Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir. (22-24)

23. 23

    مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحٖیمِۙ ۝٢٣

    Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir. (22-24)

24. 24

    وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ࣒لُونَۙ ۝٢٤

    Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir. (22-24)

25. 25

    مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ۝٢٥

    Onlara, "Ne diye yardımlaşmıyorsunuz?" denir.

26. 26

    بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ۝٢٦

    Hayır, onlar bugün teslim olmuş kimselerdir.

27. 27

    وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ یَتَسَٓاءَلُونَ ۝٢٧

    Birbirlerine yönelip sorarlar (çekişirler).

28. 28

    قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَاْتُونَنَا عَنِ الْیَمٖینِ ۝٢٨

    Şöyle derler: "Siz bize sağdan gelirdiniz. Bize haktan yana görünürdünüz."

29. 29

    قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنٖینَۚ ۝٢٩

    Diğerleri de onlara şöyle derler: "Hayır, siz zaten mü'min kimseler değildiniz."

30. 30

    وَمَا كَانَ لَنَا عَلَیْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغٖینَ ۝٣٠

    "Bizim, sizin üzerinizde hiçbir hakimiyetimiz yoktu. Hatta siz azgın bir kavimdiniz."

31. 31

    فَحَقَّ عَلَیْنَا قَوْلُ رَبِّنَاࣗ اِنَّا لَذَٓائِقُونَ ۝٣١

    "Artık Rabbimizin sözü (azap) bizim hakkımızda gerçekleşti. Biz onu mutlaka tadacağız."

32. 32

    فَاَغْوَیْنَا‌كُمْ اِنَّا كُنَّا غَاوٖینَ ۝٣٢

    "Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik."

33. 33

    فَاِنَّهُمْ یَوْمَئِذٍ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ۝٣٣

    Artık onlar o gün azapta ortaktırlar

34. 34

    اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمٖینَ ۝٣٤

    İşte biz suçlulara böyle yaparız.

35. 35

    اِنَّهُمْ كَانُٓوا اِذَا قٖیلَ لَهُمْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ یَسْتَكْبِرُونَۙ ۝٣٥

    Çünkü onlar, kendilerine, "Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur" denildiği zaman inanmayıp büyüklük taslıyorlardı.

36. 36

    وَیَقُولُونَ اَئِنَّا لَتَارِكُٓوا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍؕ ۝٣٦

    "Biz, deli bir şair için ilahlarımızı mı terk edeceğiz?" diyorlardı.

37. 37

    بَلْ جَٓاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلٖینَ ۝٣٧

    Hayır, öyle değil. O, hakkı getirmiş, (önceki) peygamberleri de tasdik etmiştir.

38. 38

    اِنَّكُمْ لَذَٓائِقُوا الْعَذَابِ الْاَلٖیمِۚ ۝٣٨

    Şüphesiz siz mutlaka elem dolu azabı tadacaksınız.

39. 39

    وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ ۝٣٩

    Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.

40. 40

    اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖینَ ۝٤٠

    Ancak Allah'ın halis kulları başka.

41. 41

    اُو࣑لٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌۙ ۝٤١

    İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir. (41-42)

42. 42

    فَوَا‌كِهُۚ وَهُمْ مُكْرَمُونَۙ ۝٤٢

    İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir. (41-42)

43. 43

    فٖی جَنَّاتِ النَّعٖیمِۙ ۝٤٣

    Onlar Naim cennetlerindedirler.

44. 44

    عَلٰى سُرُرٍ مُتَقَابِلٖینَ ۝٤٤

    Koltuklar üzerinde karşılıklı olarak otururlar.

45. 45

    یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِكَاْسٍ مِنْ مَعٖینٍۙ ۝٤٥

    Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır. (45-46)

46. 46

    بَیْضَٓاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبٖینَۚ ۝٤٦

    Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır. (45-46)

47. 47

    لَا فٖیهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا یُنْزَفُونَ ۝٤٧

    Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.

48. 48

    وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عٖینٌۙ ۝٤٨

    Yanlarında bakışlarını yalnızca kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.

49. 49

    كَاَنَّهُنَّ بَیْضٌ مَكْنُونٌ ۝٤٩

    Sanki onlar (beyazlıklarıyla), saklanmış (gün yüzü görmemiş) yumurtalardır.

50. 50

    فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ یَتَسَٓاءَلُونَ ۝٥٠

    Derken birbirlerine yönelip sorarlar.

51. 51

    قَالَ قَٓائِلٌ مِنْهُمْ اِنّٖی كَانَ لٖی قَرٖینٌۙ ۝٥١

    İçlerinden biri der ki: "Benim bir arkadaşım vardı."

52. 52

    یَقُولُ اَئِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقٖینَ ۝٥٢

    "Sen de tekrar dirilmeyi tasdik edenlerden misin?" derdi.

53. 53

    ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدٖینُونَ ۝٥٣

    "Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi hesaba çekileceğiz?"

54. 54

    قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ۝٥٤

    Konuşan o kimse yanındakilere, "Bakar mısınız, hali ne oldu?" der.

55. 55

    فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فٖی سَوَٓاءِ الْجَحٖیمِ ۝٥٥

    Kendisi de bakar ve onu cehennemin ortasında görür.

56. 56

    قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَ لَتُرْدٖینِۙ ۝٥٦

    Ona şöyle der: "Allah'a andolsun, neredeyse beni de helak edecektin."

57. 57

    وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبّٖی لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرٖینَ ۝٥٧

    "Rabbimin nimeti olmasaydı, mutlaka ben de cehenneme konulanlardan olmuştum."

58. 58

    اَفَمَا نَحْنُ بِمَیِّتٖینَۙ ۝٥٨

    "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?" (58-59)

59. 59

    اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُو࣒لٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبٖینَ ۝٥٩

    "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?" (58-59)

60. 60

    اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظٖیمُ ۝٦٠

    Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir başarıdır.

61. 61

    لِمِثْلِ هٰذَا فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُونَ ۝٦١

    Çalışanlar böylesi için çalışsınlar!

62. 62

    اَذٰلِكَ خَیْرٌ نُزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ۝٦٢

    Ziyafet olarak bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?

63. 63

    اِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمٖینَ ۝٦٣

    Şüphesiz biz onu zalimler için bir imtihan aracı kıldık.

64. 64

    اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فٖٓی اَصْلِ الْجَحٖیمِۙ ۝٦٤

    O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.

65. 65

    طَلْعُهَا كَاَنَّهُ رُؤُ࣒سُ الشَّیَاطٖینِ ۝٦٥

    Onun meyveleri sanki şeytanların kafalarıdır.

66. 66

    فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُ࣒نَ مِنْهَا الْبُطُونَؕ ۝٦٦

    Cehennemlikler ondan yiyecekler ve onunla karınlarını dolduracaklardır.

67. 67

    ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَیْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمٖیمٍۚ ۝٦٧

    Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.

68. 68

    ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحٖیمِ ۝٦٨

    Sonra onların dönüşleri mutlaka cehennemedir.

69. 69

    اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَٓاءَهُمْ ضَٓالّٖینَۙ ۝٦٩

    Çünkü onlar babalarını sapık kimseler olarak buldular.

70. 70

    فَهُمْ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ یُهْرَعُونَ ۝٧٠

    Kendileri de onların izinden koşa koşa gitmektedirler.

71. 71

    وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلٖینَۙ ۝٧١

    Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.

72. 72

    وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فٖیهِمْ مُنْذِرٖینَ ۝٧٢

    Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.

73. 73

    فَانْظُرْ كَیْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرٖینَۙ ۝٧٣

    Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!

74. 74

    اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖینَࣖ ۝٧٤

    Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.

75. 75

    وَلَقَدْ نَادٰینَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجٖیبُونَۚ ۝٧٥

    Andolsun, Nûh bize dua edip seslenmişti. Biz ne güzel cevap vereniz!

76. 76

    وَنَجَّیْنَاهُ وَاَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظٖیمِؗ ۝٧٦

    Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

77. 77

    وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهُ هُمُ الْبَاقٖینَؗ ۝٧٧

    Onun neslini yeryüzünde kalanlar kıldık.

78. 78

    وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرٖینَؗ ۝٧٨

    Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

79. 79

    سَلَامٌ عَلٰى نُوحٍ فِی الْعَالَمٖینَ ۝٧٩

    Âlemler içinde Nûh'a selam olsun!

80. 80

    اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنٖینَ ۝٨٠

    İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

81. 81

    اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖینَ ۝٨١

    Çünkü o, bizim mü'min kullarımızdandı.

82. 82

    ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرٖینَ ۝٨٢

    Sonra biz, diğerlerini suda boğduk.

83. 83

    وَاِنَّ مِنْ شٖیعَتِهٖ لَاِبْرٰهٖیمَۘ ۝٨٣

    Şüphesiz İbrahim de onun taraftarlarından idi.

84. 84

    اِذْ جَٓاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلٖیمٍ ۝٨٤

    Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti

85. 85

    اِذْ قَالَ لِاَبٖیهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُونَۚ ۝٨٥

    Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: "Siz neye tapıyorsunuz?"

86. 86

    اَئِفْكًا اٰلِهَةً دُونَ اللّٰهِ تُرٖیدُونَؕ ۝٨٦

    "Allah'ı bırakıp da bir takım uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"

87. 87

    فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمٖینَ ۝٨٧

    "O halde Âlemlerin Rabbi hakkında görüşünüz nedir?"

88. 88

    فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِۙ ۝٨٨

    İbrahim yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi. (88-89)

89. 89

    فَقَالَ اِنّٖی سَقٖیمٌ ۝٨٩

    İbrahim yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi. (88-89)

90. 90

    فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرٖینَ ۝٩٠

    Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan uzaklaştılar.

91. 91

    فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَاْكُلُونَۚ ۝٩١

    İbrahim onların putlarının tarafına gizlice gitti ve şöyle dedi: "Yemez misiniz?"

92. 92

    مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ ۝٩٢

    "Ne diye konuşmuyorsunuz?"

93. 93

    فَرَاغَ عَلَیْهِمْ ضَرْبًا بِالْیَمٖینِ ۝٩٣

    Derken üzerlerine yürüyüp onlara güçlü bir darbe indirdi.

94. 94

    فَاَقْبَلُٓوا اِلَیْهِ یَزِفُّونَ ۝٩٤

    Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.

95. 95

    قَالَ اَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَۙ ۝٩٥

    İbrahim şöyle dedi: "Yonttuğunuz putlara mı tapıyorsunuz?"

96. 96

    وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ۝٩٦

    "Oysa Allah sizi de, yaptığınız şeyleri de yaratmıştır."

97. 97

    قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْیَانًا فَاَلْقُوهُ فِی الْجَحٖیمِ ۝٩٧

    Kavmi, "Onun için bir bina yapın, (içinde ateş yakın) ve onu ateşe atın" dedi.

98. 98

    فَاَرَادُوا بِهٖ كَیْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْاَسْفَلٖینَ ۝٩٨

    Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en alçak kimseler kıldık.

99. 99

    وَقَالَ اِنّٖی ذَاهِبٌ اِلٰى رَبّٖی سَیَهْدٖینِ ۝٩٩

    İbrahim şöyle dedi: "Ben Rabbime (onun emrettiği yere) gideceğim. O bana yol gösterecektir."

100. 100

     رَبِّ هَبْ لٖی مِنَ الصَّالِحٖینَ ۝١٠٠

     "Ey Rabbim! Bana salihlerden olacak bir çocuk bağışla."

101. 101

     فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلٖیمٍ ۝١٠١

     Biz de ona uysal bir oğul müjdeledik.

102. 102

     فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ یَا بُنَیَّ اِنّٖٓی اَرٰى فِی الْمَنَامِ اَنّٖٓی اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىؕ قَالَ یَٓا اَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُؗ سَتَجِدُنٖٓی اِنْ شَٓاءَ اللّٰهُ مِنَ الصَّابِرٖینَ ۝١٠٢

     Çocuk kendisiyle birlikte koşup yürüyecek yaşa gelince İbrahim ona, "Yavrum, ben rüyamda seni boğazladığımı gördüm. Düşün bakalım, ne dersin?" dedi. O da, "Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın" dedi.

103. 103

     فَلَمَّٓا اَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبٖینِۚ ۝١٠٣

     Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!" (103-104)

104. 104

     وَنَادَیْنَاهُ اَنْ یَٓا اِبْرٰهٖیمُۙ ۝١٠٤

     Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!" (103-104)

105. 105

     قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْیَاۚ اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنٖینَ ۝١٠٥

     "Gördüğün rüyanın hükmünü yerine getirdin. Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız."

106. 106

     اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰٓؤُا الْمُبٖینُ ۝١٠٦

     "Şüphesiz bu apaçık bir imtihandır."

107. 107

     وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظٖیمٍ ۝١٠٧

     Biz, (İbrahim'e) büyük bir kurbanlık vererek onu (İsmail'i) kurtardık.

108. 108

     وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرٖینَ ۝١٠٨

     Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

109. 109

     سَلَامٌ عَلٰٓى اِبْرٰهٖیمَ ۝١٠٩

     İbrahim'e selam olsun.

110. 110

     كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنٖینَ ۝١١٠

     İyilik yapanları işte böyle mükafatlandırırız.

111. 111

     اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖینَ ۝١١١

     Çünkü o mü'min kullarımızdandı.

112. 112

     وَبَشَّرْنَاهُ بِاِسْحٰقَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحٖینَ ۝١١٢

     Biz onu salihlerden bir peygamber olarak İshak ile de müjdeledik.

113. 113

     وَبَارَكْنَا عَلَیْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَؕ وَمِنْ ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهٖ مُبٖینٌࣖ ۝١١٣

     Onu da İshak'ı da uğurlu kıldık. Her ikisinin nesillerinden iyilik yapanlar da vardı, kendine apaçık zulmedenler de.

114. 114

     وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَۚ ۝١١٤

     Andolsun, biz Mûsâ'ya ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.

115. 115

     وَنَجَّیْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظٖیمِۚ ۝١١٥

     Onları ve kavimlerini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

116. 116

     وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبٖینَۚ ۝١١٦

     Onlara yardım ettik de onlar galip gelenler oldular.

117. 117

     وَاٰتَیْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبٖینَۚ ۝١١٧

     Biz onlara (hükümlerimizi) açıklayan Kitab'ı (Tevrat'ı) verdik.

118. 118

     وَهَدَیْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقٖیمَۚ ۝١١٨

     Onları doğru yola ilettik.

119. 119

     وَتَرَكْنَا عَلَیْهِمَا فِی الْاٰخِرٖینَ ۝١١٩

     Sonradan gelenler arasında onlara güzel birer ad bıraktık.

120. 120

     سَلَامٌ عَلٰى مُوسٰى وَهٰرُونَ ۝١٢٠

     Mûsâ'ya ve Hârûn'a selam olsun.

121. 121

     اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنٖینَ ۝١٢١

     Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

122. 122

     اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖینَ ۝١٢٢

     Çünkü onlar mü'min kullarımızdan idiler.

123. 123

     وَاِنَّ اِلْیَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلٖینَؕ ۝١٢٣

     Şüphesiz İlyas da peygamberlerden idi.

124. 124

     اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

     Hani kavmine şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"

125. 125

     اَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ اَحْسَنَ الْخَالِقٖینَۙ ۝١٢٥

     "Yaratıcıların en güzelini, sizin ve geçmiş atalarınızın Rabbi olan Allah'ı bırakarak "Ba'l'e mi tapıyorsunuz?" (125-126)

126. 126

     اَللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّلٖینَ ۝١٢٦

     "Yaratıcıların en güzelini, sizin ve geçmiş atalarınızın Rabbi olan Allah'ı bırakarak "Ba'l'e mi tapıyorsunuz?" (125-126)

127. 127

     فَكَذَّبُوهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَۙ ۝١٢٧

     Onu yalanladılar. Bu sebeple onlar (cehenneme) götürüleceklerdir.

128. 128

     اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖینَ ۝١٢٨

     Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.

129. 129

     وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرٖینَ ۝١٢٩

     Sonradan gelenler içerisinde ona güzel bir ad bıraktık.

130. 130

     سَلَامٌ عَلٰٓى اِلْ‌یَاسٖینَ ۝١٣٠

     İlyas'a selam olsun

131. 131

     اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنٖینَ ۝١٣١

     Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız

132. 132

     اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنٖینَ ۝١٣٢

     Çünkü o bizim mü'min kullarımızdandı.

133. 133

     وَاِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلٖینَؕ ۝١٣٣

     Şüphesiz Lût da peygamberlerdendi.

134. 134

     اِذْ نَجَّیْنَاهُ وَاَهْلَهُٓ اَجْمَعٖینَۙ ۝١٣٤

     Hani biz onu ve geride kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın (kâfir olan eşi) dışında bütün ailesini kurtarmıştık. (134-135)

135. 135

     اِلَّا عَجُوزًا فِی الْغَابِرٖینَ ۝١٣٥

     Hani biz onu ve geride kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın (kâfir olan eşi) dışında bütün ailesini kurtarmıştık. (134-135)

136. 136

     ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرٖینَ ۝١٣٦

     Sonra da diğerlerini yok ettik.

137. 137

     وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَیْهِمْ مُصْبِحٖینَۙ ۝١٣٧

     Şüphesiz sizler (yolculuklarınız sırasında) sabah akşam onların (harap olmuş) yurtlarına uğrayıp duruyorsunuz. Hâlâ düşünmeyecek misiniz? (137-138)

138. 138

     وَبِالَّیْلِؕ اَفَلَا تَعْقِلُونَࣖ ۝١٣٨

     Şüphesiz sizler (yolculuklarınız sırasında) sabah akşam onların (harap olmuş) yurtlarına uğrayıp duruyorsunuz. Hâlâ düşünmeyecek misiniz? (137-138)

139. 139

     وَاِنَّ یُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلٖینَؕ ۝١٣٩

     Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendi.

140. 140

     اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِۙ ۝١٤٠

     Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti.

141. 141

     فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضٖینَۚ ۝١٤١

     Gemidekilerle kur'a çekmiş ve kaybedenlerden olmuştu.

142. 142

     فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلٖیمٌ ۝١٤٢

     Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.

143. 143

     فَلَوْلَٓا اَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحٖینَۙ ۝١٤٣

     Eğer o, Allah'ı tespih edip yüceltenlerden olmasaydı, mutlaka insanların diriltileceği güne kadar balığın karnında kalırdı. (143-144)

144. 144

     لَلَبِثَ فٖی بَطْنِهٖٓ اِلٰى یَوْمِ یُبْعَثُونَ ۝١٤٤

     Eğer o, Allah'ı tespih edip yüceltenlerden olmasaydı, mutlaka insanların diriltileceği güne kadar balığın karnında kalırdı. (143-144)

145. 145

     فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَٓاءِ وَهُوَ سَقٖیمٌۚ ۝١٤٥

     Derken biz onu hasta bir halde sahile attık.

146. 146

     وَاَنْبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَةً مِنْ یَقْطٖینٍۚ ۝١٤٦

     Üzerine geniş yapraklı bir ağaç bitirdik.

147. 147

     وَاَرْسَلْنَاهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ یَزٖیدُونَۚ ۝١٤٧

     Biz onu yüz bin, yahut daha fazla insana peygamber olarak gönderdik.

148. 148

     فَاٰمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ اِلٰى حٖینٍؕ ۝١٤٨

     Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.

149. 149

     فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَۙ ۝١٤٩

     Ey Muhammed! Onlara sor: Kız çocukları Rabbinin de, erkek çocukları onların mı?

150. 150

     اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰٓئِكَةَ اِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ۝١٥٠

     Yoksa biz melekleri dişi olarak yaratmışız da onlar şahid mi bulunuyorlarmış?

151. 151

     اَلَٓا اِنَّهُمْ مِنْ اِفْكِهِمْ لَیَقُولُونَۙ ۝١٥١

     İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, "Allah çocuk sahibi oldu" diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar. (151-152)

152. 152

     وَلَدَ اللّٰهُۙ وَاِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ۝١٥٢

     İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, "Allah çocuk sahibi oldu" diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar. (151-152)

153. 153

     اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنٖینَؕ ۝١٥٣

     Yoksa Allah kızları erkeklere tercih mi etti?

154. 154

     مَا لَكُمْࣞ كَیْفَ تَحْكُمُونَ ۝١٥٤

     Neyiniz var? Nasıl hüküm veriyorsunuz!

155. 155

     اَفَلَا تَذَكَّرُونَۚ ۝١٥٥

     Hiç düşünmüyor musunuz?

156. 156

     اَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبٖینٌۙ ۝١٥٦

     Yoksa sizin apaçık bir deliliniz mi var?

157. 157

     فَاْتُوا بِكِتَابِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صَادِقٖینَ ۝١٥٧

     Eğer doğru söyleyen kimseler iseniz getirin (bu delili içeren) kitabınızı!

158. 158

     وَجَعَلُوا بَیْنَهُ وَبَیْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًاؕ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَۙ ۝١٥٨

     Allah ile cinler arasında da nesep bağı kurdular. Oysa cinler de kendilerinin Allah'ın huzuruna getirileceklerini bilirler.

159. 159

     سُبْحَانَ اللّٰهِ عَمَّا یَصِفُونَۙ ۝١٥٩

     Allah onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.

160. 160

     اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖینَ ۝١٦٠

     Ancak Allah'ın ihlâslı kulları bunlar gibi değildir.

161. 161

     فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَۙ ۝١٦١

     (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz. (161-163)

162. 162

     مَٓا اَنْتُمْ عَلَیْهِ بِفَاتِنٖینَۙ ۝١٦٢

     (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz. (161-163)

163. 163

     اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحٖیمِ ۝١٦٣

     (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz. (161-163)

164. 164

     وَمَا مِنَّٓا اِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ۝١٦٤

     (Melekler derler ki:) "Bizim her birimizin bilinen bir makamı vardır."

165. 165

     وَاِنَّا لَنَحْنُ الصَّٓافُّونَۚ ۝١٦٥

     "Şüphesiz biz (orada) saf duranlarız."

166. 166

     وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ۝١٦٦

     "Şüphesiz biz (Allah'ı) tespih edip yüceltenleriz."

167. 167

     وَاِنْ كَانُوا لَیَقُولُونَۙ ۝١٦٧

     Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk." (167-169)

168. 168

     لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْاَوَّلٖینَۙ ۝١٦٨

     Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk." (167-169)

169. 169

     لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصٖینَ ۝١٦٩

     Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk." (167-169)

170. 170

     فَكَفَرُوا بِهٖۚ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ۝١٧٠

     Fakat (kitap gelince) onu inkar ettiler. Yakında (sonlarının ne olacağını) bilecekler.

171. 171

     وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلٖینَۚ ۝١٧١

     Andolsun, peygamber olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti

172. 172

     اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَࣕ ۝١٧٢

     "Onlara mutlaka yardım edilecektir."

173. 173

     وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ۝١٧٣

     "Şüphesiz ordularımız galip gelecektir."

174. 174

     فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حٖینٍۙ ۝١٧٤

     O halde bir süreye kadar onlardan yüz çevir

175. 175

     وَاَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ۝١٧٥

     Gözetle onları, yakında onlar da görecekler.

176. 176

     اَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ ۝١٧٦

     Yoksa onlar azabımızı acele mi istiyorlar?

177. 177

     فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَٓاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرٖینَ ۝١٧٧

     Fakat azabımız onların yurtlarına indiğinde o uyarılmış olanların sabahı ne kötü olur!

178. 178

     وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حٖینٍۙ ۝١٧٨

     Ey Muhammed! Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

179. 179

     وَاَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ۝١٧٩

     (Bekle ve) gör. Onlar da yakında görecekler.

180. 180

     سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَۚ ۝١٨٠

     Senin Rabbin; kudret ve şeref sahibi olan Rab, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.

181. 181

     وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلٖینَۚ ۝١٨١

     Peygamberlere selam olsun.

182. 182

     وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖینَ ۝١٨٢

     Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.

Ayet Ayet